![Βεράντα: Χαρακτηριστικά του σχεδιασμού (ο αριθμός του σπιτιού 4-2006)](/userfiles/56/13493_3.webp)
1. Απλά από το διοικητικό συμβούλιο
2. δροσερό οπλισμένο σκυρόδεμα πορεία
3, 5.Fundate μπλοκ
4. Υδροσροφή
1. Παιδική χαρά
2. Έσοδα
3. Rotening για αποστράγγιση νερού
4
5. Υδροσολοποίηση
6. Υποστήριξη πλατφόρμας τιμολόγησης
1. Σταματήστε το kosource
2.Plita-completing
3. Krachtein από τη γωνία
4. Βασική
Η βεράντα είναι η όψη του σπιτιού. Μπορεί να είναι φιλικό ή ζοφερές, εύθυμος ή ζοφερός - όλα εξαρτώνται από το πώς γίνεται.
Ο σχεδιασμός της βεράντας είναι ένας ανοιχτός χώρος με βήματα, ο αριθμός των οποίων εξαρτάται από το ύψος του βασικού τμήματος του σπιτιού.
Παιδική χαρά μπροστά από την είσοδο (στην περίπτωσή μας, αυξάνεται σε 60cm, και αν υπάρχει υπόγειο ή ισόγειο, γίνεται πολύ υψηλότερο) θα πρέπει να βρίσκεται 30-50mm κάτω από το επίπεδο του πάτωμα του Tambour και να έχει μια κλίση προς τα έξω ( 20mm σε μήκος 1m) για την αποστράγγιση ροής νερού. Ο σχεδιασμός χρησιμεύει ως πρόσθετη προστασία του πρώτου ορόφου από την υγρασία και τη βρωμιά.
Το μέγεθος της πλατφόρμας καθορίζεται με βάση τις εκτιμήσεις της ευκολίας και της ομορφιάς. Κατά κανόνα, γίνεται ενάμιση φορές ευρύτερη η πόρτα εισόδου, αλλά υπάρχουν επίσης μεγάλα στην περιοχή κατασκευής, τα οποία συνδυάζουν τη βεράντα και τη βεράντα. Η παιδική χαρά μπορεί να έχει τόσο ορθογώνια όσο και άλλα, για παράδειγμα, μια ημικυκλική, μορφή, αλλά σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να βασίζεται σε μια σταθερή βάση. Με το ύψος της βάσης, πάνω από 50cm, η θέση και η σκάλα που οδηγεί σε αυτό θα πρέπει να περιφράζεται με κιγκλίδωμα με ύψος 90-100 cm. Αντ 'αυτού, στις πλευρές της ζώνης εισόδου, μπορείτε να βάλετε πάγκους ή συρτάρια με λουλούδια.
Ένα από τα πιο συνηθισμένα λάθη κατά την ανέγερση της βεράντας, όταν η σκάλα με την παιδική χαρά συνδέεται στην πόρτα με το κατώφλι. Στα σίδερα εδάφη το χειμώνα, η βεράντα αυξάνεται από αρκετά εκατοστά. Αποτέλεσμα η πόρτα δεν μπορεί να ανακαλυφθεί. Επιπλέον, μερικές φορές η ζώνη εισόδου γίνεται σε ξύλινα ξυλόγλυπτα χωρίς προστασία υγρασίας, ενθουσιαζόμενες θέσεις στο έδαφος για ένα μικρό βάθος. Αυτό οδηγεί στο γεγονός ότι τα κούτσουρα περιστρέφονται γρήγορα και ο σχεδιασμός έρχεται σε καταστροφική.
Η σκάλα μπορεί να είναι φαρδιά ή στενή, αλλά το πλάτος του Μαρτίου (μήκος των βημάτων) δεν πρέπει να είναι μικρότερο από 110 cm και πολλά κατώτερα βήματα (ή μόνο τα πρώτα) συνήθως γίνονται πολύ περισσότερο από τα υπόλοιπα. Σκάλες είναι κατασκευασμένες από ξύλο, σκυρόδεμα (μονολιθικό σχέδιο), τούβλο. Επιτρέπεται η χρήση τυπικών πορειών υπόγειων οπλισμένων σκυροδέματος (που χρησιμοποιούνται σε αστικές κατοικίες) πλάτος 115 ή 135 cm με ύψος πλάτους 150 mm και 300 mm. Εάν είναι απαραίτητο, η σκάλα πορεία μπορεί να επεκταθεί με τοιχοποιία τούβλο ή πρόσθετη σκυροδέτηση.
Τα βήματα τοποθετούνται σε ενισχυτές ή οπλισμένο σκυρόδεμα ή τοίχους από τούβλα. Οι χαλύβδινες δομές των εξωτερικών εισόδων θα πρέπει να προστατεύονται αξιόπιστα από τη διάβρωση των κεφαλών εκκινητών και των βαρεβινυλίου, την επίστρωση ψευδαργύρου ή το βερνίκι άσφαλτου. Κατά την εγκατάσταση μιας ξύλινης σκάλας, είναι απαραίτητο να προσέξετε ότι δεν έρχεται σε επαφή με τη Γη. Για αυτό, κατά κανόνα, τα μαξιλάρια σκυροδέματος κάνουν και υπάρχουν ήδη ξύλινες κατασκευές πάνω τους. Μεταξύ σκυροδέματος και ξύλου βάζουν 2-3 στρώματα έλασης στεγανοποίησης.
Το ύψος των βημάτων των εξωτερικών σκαλοπατιών μπορεί να κυμαίνεται από 120 έως 180 mm, πλάτος - από 280 σε 350mm. Συγκάζοντας τα βήματα θα πρέπει να έχουν μια μικρή κλίση προς τα έξω (2-3mm στο πλάτος του σταδίου) έτσι ώστε το νερό να μην σχηματίζεται στις γωνίες και ο πάγος δεν σχηματίζεται. Με εσφαλμένη εγκατάσταση, τα ξύλινα βήματα φορτώνονται γρήγορα.
Η σκάλα είναι επιθυμητή να κάνει με κλειστές αντιδραστήρες έτσι ώστε το νερό να μην πέσει κάτω από τη βεράντα, όπου δεν στεγνώνει για μεγάλο χρονικό διάστημα και προκαλεί ενυδατική σχέση με το σχεδιασμό.
Η βεράντα στην παρουσιαζόμενη κατοικία έχει οριστεί κάθετα προς την πρόσοψη. Η στήριξη διάτρησης χρησιμοποιείται ένα πλαίσιο 4 βημάτων από μεταλλικό προφίλ, με βάση τη βάση σκυροδέματος. Από ψηλά, το πλαίσιο είναι κλειστό με υδροικοϊόλη, η οποία, με τη βοήθεια βιδών, τοποθετούνται ξύλινα βήματα που έχουν υποστεί επεξεργασία με εμποτισμούς βιολογικής προστασίας και υγρασίας. Έτσι ώστε το νερό να μην καθυστερεί σε ένα ξύλινο δάπεδο, αφήνονται μικρά κενά μεταξύ των σανίδων.